Dlaczego dziecko gryzie?

Gryzienie-temat którego wszyscy się obawiają. Rodzice, że ich dziecko gryzie i co w takim wypadku? Opiekunki- co zrobić z takim dzieckiem w grupie? Rodzice pogryzionego dziecka, że dlaczego ich dziecko zostało pogryzione i jak do tego mogło dojść?

Dorośli przede wszystkim w takim zachowaniu dziecka od razu doszukują się złośliwości, przemocy, agresji. I przeważnie jest tak, że chcąc aby do tego nie dochodziło, stosowane są różnego rodzaju kary czy traktowanie dziecka warunkowo. Myślę, że zachowujemy się tak, bo nie rozumiemy, boimy się co powie otoczenie, boimy się napiętnowania, że to wina nas rodziców, że dziecko się tak zachowuje. Wybiegając już daleko w przyszłość… boimy się, że dziecko będzie stosowało przemoc, kiedy będzie większe.

A co tak naprawdę dziecko chcę nam przekazać przez takie zachowanie? Czy robi to złośliwie? Czy to oznacza, że dziecko będzie agresywne albo, że my rodzice robimy coś nie tak?

Czy to normalne, że dziecko gryzie?

Badania wskazują, że prawie połowa wszystkich małych dzieci w żłobku zostaje ugryziona przez inne dziecko. Chociaż nie jest to zachowanie akceptowalne społecznie, gryzienie jest normalnym etapem w rozwoju wśród dzieci poniżej 3 lat, wynika z badań. „To sposób, w jaki małe dzieci wyrażają gniew, frustrację i potrzebę kontroli i uwagi, zanim zaczną to robić w inny sposób”mówi psycholog kliniczny dr Stanley Goldstein.

Takie zachowania nie mają nic wspólnego z przemocą, mimo, że impuls może pochodzić od jednej z wielu emocji, które nazywamy agresją. To wszystko jest oznaką frustracji, które w tym wieku dziecko przeżywa niemal co godzinę. Jego wewnętrzne konflikty, pogmatwane i szybkie myśli, szukają swojego ujścia na zewnątrz, a takie dziecko, nie potrafi ich jeszcze wyrazić słowami.

Czasami nawet niektórzy dorośli, nie potrafią wyrazić tego co czują, jakie są ich potrzeby a wymagamy tego od tak małych dzieci?

Dzieci nie myślą, jak dorośli

Dziecko widzi w nas autorytet, traktuje nas jak swego rodzaju boga,i nie rozumie, że nie wiemy o co mu chodzi, że nie czytamy w jego myślach. Oczekuje, że zostanie przez nas zrozumiane.

Nas dorosłych często cieszy fakt jeśli dziecko potrafi się dobrze wysławiać i od razu w związku z tym myślimy, że takie małe dziecko, rozumie głębszy sens tego co mówi. Jednak prawda jest taka, że dzieci bardzo powoli przyswajają sobie wartości i normy rodziców czy palcówek do których uczęszczają i nie dochodzi do tego wcześniej niż w wieku 5 lat.

W przypadku agresji i sposobów jej wyrażania tempo nauki w dużej mierze zależy od dorosłych, od tego czy w kręgu rodzinnym dadzą wzór odpowiedniego podejścia do agresji.

Jednak dla rodziców i personelu w żłobku, takie sytuacje są wielkim problemem. Rodzice są zakłopotani i martwią się, że ich małe dzieci zostaną wyrzucone ze żłobka. Pracownicy obawiają się konsekwencji, gniewu rodziców, bo często w takich wypadkach rodzice obwiniają o takie sytuacje opiekunki, bo. np. nie dopilnowały dzieci . A rodzice pogryzionych dzieci denerwują się i martwią o bezpieczeństwo swoich dzieci. I koło się zamyka…

A to wszystko często wynika po prostu z naszej niewiedzy i obaw, że jak dziecko gryzie, to pewnie będzie złym człowiekiem, będzie dopuszczało się w przyszłości przemocy… Natomiast wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, że gryzienie jest normalne rozwojowo. Prawdą jest, o czym pisał dawno temu Piaget, że dzieci nie myślą jak dorośli. Natomiast my dorośli od razu etykietujemy dziecko, jako te niegrzeczne, agresywne…

Dzieci nigdy nie są winne swojego zachowania. Jeśli przeciąży się ich duszę poczuciem winy i moralnym potępieniem straci na tym ich zdrowie duchowe i kompetencje społeczne. A gdy dorośli- zamiast uświadomić sobie te zależności- utwierdzą się tylko w swojej krytyce, obciążą swoje dzieci poczuciem winy na całe życie.

Dlaczego maluchy gryzą?

Istnieje wiele powodów, dla których małe dzieci mogą gryźć:
⦁ brak umiejętności językowych niezbędnych do wyrażania ważnych potrzeb lub silnych uczuć, takich jak gniew, frustracja, radość itp. Gryzienie jest substytutem wiadomości, których dziecko nie może jeszcze wyrazić słowami: „Jestem na ciebie wściekły, stoisz zbyt blisko”; „Jestem naprawdę podekscytowany!” albo „Chcę się z tobą pobawić”
⦁ są przytłoczone dźwiękami, światłem lub poziomem aktywności
⦁ eksperymentują, aby zobaczyć, co się stanie
⦁ potrzebują bardziej aktywnego czasu na zabawę
⦁ są zmęczone
⦁ ząbkują
⦁ mają potrzebę stymulacji doustnej

Co mogę zrobić, aby zapobiec gryzieniu?

Kiedy jedno dziecko gryzie drugie, dorośli często są sparaliżowani, przerażeni, nie wiedzą jak reagować. W takich sytuacjach warto działać szybko i przede wszystkim spokojnie.

1.Obserwuj dziecko podczas zabawy, możesz wtedy dostrzec, kiedy może wystąpić ugryzienie. Poniższe pytania mogą pomóc w identyfikacji rodzajów sytuacji, które często prowadzą do gryzienia:

  • Co się stało tuż przed ugryzieniem?;
  • Z kim bawiło się dziecko?;
  • Kto został ugryziony, czy zawsze jest to to samo dziecko lub różne dzieci za każdym razem?;
  • Co robiło dziecko?;
  • Gdzie było?;
  • Kto opiekował się dzieckiem?;

2. Dorośli powinni zwracać baczną uwagę na okoliczności gryzienia, aby dokładnie określić, co jest tego powodem – być może inne dzieci wyrywające zabawki lub chaos i hałas na sali. Kiedy już wiemy, co skłania dziecko do gryzienia, można złagodzić napięcie, zanim się pojawi..

3. Inną sprawdzoną techniką zapobiegawczą jest rozproszenie uwagi, skupienie jej na czymś innym: małe dzieci często zapominają, że są wściekłe lub sfrustrowane, jeśli po prostu je przekierujesz na inną zabawkę, czynność, zaczniesz śpiewać, przespacerujesz się z nimi do innego pokoju lub na zewnątrz. Celem jest zmniejszenie napięcia.

4. Zaproponuj dziecku, w jaki sposób może poradzić sobie z sytuacją, która powoduje potrzebę gryzienia. Na przykład: Krzysiu, możesz powiedzieć Ani: „Jesteś trochę zbyt blisko mnie. Nie podoba mi się, gdy dotykasz moich włosów”Jeśli uważasz, że dziecko może gryźć z powodu potrzeby stymulacji doustnej, zaoferuj mu coś, co może bezpiecznie ugryźć i przeżuć – krakers, trochę słupków z marchewki lub gryzak .

5. Zaproponuj sposoby dzielenia się zabawkami. Wyjmij minutnik kuchenny, aby dać dzieciom wizualne przypomnienie, jak długo mogą się bawić z określoną zabawką. Dobrze kiedy w żłobku jest kilka takich samych zabawek, chociażby na innych grupach (zawsze przecież można się nimi wymieniać).Dzielenie się jakąś rzeczą jest jednym z najczęstszych powodów gryzienia.

Kiedy doszło do ugryzienia-co zrobić?

  • Po pierwsze, kontroluj swoje uczucia. Kiedy maluch gryzie, możesz czuć się sfrustrowany, rozwścieczony, zirytowany, zawstydzony i / lub zmartwiony. Wszystkie te uczucia są normalne, ale reagowanie, gdy jesteś w intensywnym stanie emocjonalnym, zazwyczaj nie jest dobrym pomysłem. Więc uspokój się, zanim coś zrobisz policz do 10, weź głęboki oddech lub zrób wszystko, co działa dla ciebie uspokajająco.
  • Stanowczo (ale bez wściekłości w głosie i krzyku) powiedz: Bez gryzienia. Gryzienie boli. Skomentuj, jak czuje się drugie dziecko: Spójrz, Olek płacze. Płacze, bo go ugryzłeś. Gryzienie boli. Niech komunikat do dziecka będzie krótki, prosty i przejrzysty.
  • Oddzielić dziecko gryzące od ugryzionego dziecka. Szybko rozwiązać sytuację, która doprowadziła do ugryzienia – na przykład w pokoju jest za głośno, dziecko z tego powodu jest sfrustrowane. Pomóżmy mu zrozumieć, jakie emocje wywołały ugryzienie i jak sobie z nimi poradzić. „Małe dzieci potrzebują dorosłych, którzy pomagają im w określaniu swoich uczuć i odpowiednio na nie reagują”, mówi dr Jana Martin, członek Komitetu ds. Postępu Praktyki Zawodowej APA. „Dorosły może powiedzieć:„ Wyglądasz na rozzłoszczonego. Nie można gryźć, kiedy jesteś rozzłoszczony. Można poprosić nauczyciela o pomoc ”– mówi Martin. „Są to małe dzieci z ograniczonym sposobem porozumiewania się, które zwykle są tak samo przerażone jak te dzieci które zostały ugryzione” – mówi Martin. „Dorośli muszą używać krótkich i jasnych zdań – aby pomóc im zrozumieć sens zdarzenia”.
  • Placówki opieki nad dziećmi powinny zapewnić miejsce do odpoczynku, w którym osoba dorosła zabiera dziecko, aby mogło się wyciszyć.
  • Moment, w którym dzieci się pogryzą dobrze wykorzystać, aby porozmawiać o uczuciach i reakcjach z dzieckiem, które ugryzło, ofiarą i pozostałymi dziećmi- szczera rozmowa na temat tego, co można zrobić zamiast gryzienia, pomaga zmniejszyć prawdopodobieństwo, że ofiara się zemści.
  • Jeśli dziecko, które gryzie jest starsze niż 2 lata, możesz również poradzić dziecku, aby pomogło pocieszyć ofiarę. Uczy to empatii, a także skupia uwagę na ofierze. Jednak powinno się to odbywać tylko wtedy, gdy oboje są na to otwarci, a osoba dorosła jest obecna, aby zapewnić bezpieczeństwo.
  • Warto zapewnić i uspokoić również rodziców dziecka, które gryzie,że ​​ jest to częścią normalnej fazy rozwojowej przed 3 rokiem życia i wszystko można zazwyczaj ograniczyć poprzez przemyślaną interwencję. Jednak, że jeśli dziecko nie reaguje na wysiłki dorosłych i kontynuuje gryzienie innych po ukończeniu 3 lat, czas szukać pomocy u psychologa dziecięcego lub innego specjalisty, który jest ukierunkowany w zakresie zachowania u dzieci.
  • Często, gdy dziecko gryzie, dorośli zwracają na niego dużą uwagę (być może to jest właśnie powodem gryzienia?). Zwykle jest to negatywna uwaga, ale wciąż jest bardzo wzmacniająca i może w rzeczywistości spowodować, że takie zachowanie będzie kontynuowane, a nie zatrzymane. Kiedy rodzice/ opiekunowie przenoszą swoje skupienie na dziecko, które zostało ugryzione, wyraźnie pokazują, że gryzienie nie powoduje zwiększenia ich uwagi. Okazywanie troski i sympatii dla ugryzionego dziecka również uczy empatii.

Co absolutnie NIE zadziała, aby przestać gryźć?

  • Zawstydzenie dziecka lub surowa kara nie ograniczą gryzienia, ale zwiększają strach i niepokój dziecka – co może w rzeczywistości zwiększyć incydenty gryzienia. Dzieci gryzą, aby poradzić sobie z emocjami lub zaspokoić potrzeby. Na przykład, dziecko może gryźć, aby wyrazić silne uczucie (jak frustracja), komunikować potrzebę przestrzeni osobistej (być może inne dziecko stoi zbyt blisko) lub zaspokoić potrzebę stymulacji doustnej. Takie agresywne reakcje w stosunku do dziecka nie uczą je umiejętności społecznych, których potrzebuje, aby poradzić sobie z sytuacjami, które wywołują gryzienie. Krytyka wobec małych dzieci narusza ich integralność psychiczną i jest agresją w najczystszym tego słowa znaczeniu. Wielu dorosłych myśli, że jeżeli powiedzą to odpowiednim tonem, to ich słowa staną się mniej agresywne, jednak tak nie jest. Taka sytuacja wprawia dziecko w zakłopotanie, ponieważ nie wie, która z tych rzeczy jest prawidłowym przekazem w jego kierunku. Słowa, które wypowiadamy do dziecka maja wielkie znaczenie i dlatego powinniśmy im nadać osobisty charakter. Należy mówić: „To mi się nie podoba..” a nie „Nigdy nie wolno ci…”; „Tak się nie robi”. Osobisty przekaz może być połączony z różnymi emocjami, ale nigdy nie zrani dziecka, a zwłaszcza jeśli dorosły jeszcze weźmie za swój wybuch złości odpowiedzialność. Pokazuje to dziecku, że oboje jesteśmy ludźmi
  • Jedną z interwencji, której absolutnie należy unikać, jest gryzienie dzieci z powrotem, technika, którą niektórzy dorośli robili w przeszłości. Niektórzy uważali, że może to zniechęcić do gryzienia, bo pokazuje dzieciom, jak bardzo boli. Ale tak naprawdę to modelowanie zachowania, które próbujemy uniknąć. Dzieci w tym wieku nie mają umiejętności społecznych ani zdolności rozwiązywania problemów i to od dorosłych zależy, czy pokażą im właściwe zachowanie.
  • Unikaj etykietowania dziecka jako te „gryzące” i poproś innych, aby nie używali tego terminu czy nie mówili o tym bezpośrednio przy dziecku. Etykietowanie dzieci może w rzeczywistości prowadzić do przyjęcia przypisanej im tożsamości, co może wzmocnić takie zachowanie, a nie je wyeliminować

Staraj się jak najlepiej zrozumieć przyczynę gryzienia, pomożesz wtedy rozwinąć skuteczną reakcję. To sprawi, że ​​bardziej prawdopodobne będzie, że uda ci się wyeliminować to zachowanie. I pamiętaj, że nauka nowego zachowania wymaga czasu.

Źródła:

  1. J. Juul „Agresja- nowe tabu?
  2. www.apa.org
  3. www.zerotothree.org

Może spodoba Ci się też o...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

sixteen − three =