Rodzicu, sukces dziecka jest w Twoich rękach!

Rodzicu, sukces dziecka jest w Twoich rękach!

Nowy Rok, nowe nadzieje na zmiany, na realizację planów, na osiąganie sukcesów i to wszystko nie dotyczy tylko dorosłych… Bo każdy z nas, rodziców, chciałaby aby jego dziecko odnosiło sukcesy. Żeby się rozwijało tak, aby udało mu się osiągnąć więcej niż nam. Jednak czy każdemu się uda? Czy każdy może osiągnąć duży sukces? Co na to wpływa? I co my rodzice możemy w tym kierunku zrobić?

Rodzice są naszymi przywódcami

Dzieci przychodzą na świat z określonym temperamentem- charakterystycznym sposobem reagowania. Nie ma dwojga takich samych ludzi. Na naszym temperamencie konstruuje się cała nasza osobowość, na którą wpływ mają ludzie i doświadczenia. A pierwszy i najważniejszy wpływ na nas mają nasi rodzice.

Najczęściej rodzice są tymi osobami, które jako pierwsze mówią nam, kim jesteśmy. Od nich się wszystko zaczyna, od nich zaczynają budować się nasze doświadczenia. W rodzinie rozwija się wewnętrzna siła człowieka, czyli jego poczucie własnej wartości. Kiedy jako dzieci mamy zdrowe poczucie własnej wartości wszystko wokół może się zmieniać, ale my dzięki niemu wiemy ile dla siebie znaczymy. Takie nastawienie pozwala z ufnością patrzeć w przyszłość.

Choć uważam, że dzieci są bardzo mądre, potrzebują przewodnictwa rodziców, ponieważ, nie mają jeszcze takiego doświadczenia życiowego jak dorośli.

Chcemy aby nasze dziecko, zdrowo się odżywiało, uprawiało sport, umiało biegle języki, było kiedyś liderem czy po prostu odnosiło sukcesy? To musimy pamiętać, że zachowanie dzieci ma dużo wspólnego z zachowaniem nas rodziców, ponieważ uczą się one przede wszystkim poprzez obserwację i naśladownictwo. Jeżeli chcemy aby dziecko się zmieniło, bo nie podoba nam się jakieś jego zachowanie, bo chcemy by postępowało inaczej, to zmiany te powinniśmy zacząć od siebie.

Kto z niego wyrośnie? 😉

Jeżeli chcemy by nasze dziecko radziło sobie w życiu i osiągało sukcesy, musimy pamiętać a paru ważnych kwestiach w jego wychowaniu:
1. Nie powinniśmy mylić władzy i odpowiedzialności w wychowaniu– dziecko już od małego potrafi być odpowiedzialne za to np. kogo lubi a kogo nie, co lubi robić a co nie. Jednak często my dorośli chcemy o tym decydować: „Jak możesz nie lubić tej cioci?”; „Powinieneś jeść brokuły,bo są zdrowe!”; „Uważam, że powinnaś tańczyć, a nie grać w piłkę. Piłka nożna nie jest dla dziewczyn!”
2. Dziecko z nami współdziała, czyli naśladuje zachowania osób dorosłych, najpierw rodziców, potem innych osób lub współdziała w sposób przekorny. Np. gdy w domu nie wyraża się otwarcie swoich myśli i uczuć, dziecko albo jest milczące tak jak wszyscy albo odwrotnie- gadatliwe.
3. Pozwólmy dziecku na integralność i dbajmy o nią- każdy człowiek ma swoją tożsamość, potrzeby i granice i powinniśmy je szanować. Jednak w większości przypadków dziecko zaniedbuje swoje własne potrzeby jeżeli stoją one w konflikcie z potrzebami rodziców.
4.Rodzice wychowując swoje dziecko często uważają, że jeżeli powiedzą mu jakie jest złe sprawią, że będzie dobre. Jednak w takich sytuacjach dziecko traci powoli poczucie własnej wartości na rzecz tego aby być takim człowiekiem jakim chcą rodzice aby było. A że dziecko bardzo kocha swoich rodziców, jest przekonane, że mają rację.

Im bardziej szanujemy godność drugiego człowieka, tym więcej każdy z nas zyskuje.

Poczucie własnej wartości a wiara w siebie

Co to ma wspólnego sukcesem naszego dziecka?

Poczucie własnej wartości– to nasza wiedza o tym kim jesteśmy i doświadczenia z tym związane. Jest ono odpowiedzią na to jak dobrze znamy samych siebie oraz jak tą wiedzę wykorzystujemy. Poczucie własnej wartości można wyobrazić sobie jako filar domu. Osoba o dobrze rozwiniętym poczuciu własnej wartości czuje się dobrze sama ze sobą, jest niezależna.

Co myśli dziecko o zdrowym poczuciu własnej wartości: jestem w porządku, mam swoją wartość po prostu dlatego, że istnieje
Co jeśli dziecko ma niskie poczucie własnej wartości– zachowuje się niepewnie, jest krytyczne wobec siebie i często ma poczucie winy

Wiara w siebie– jest miarą tego do czego jesteśmy zdolni i w czym jesteśmy dobrzy. Odnosi się do rzeczy, które potrafimy zrobić i do celów, które możemy osiągnąć. Wiara w siebie jest cechą raczej nabytą.

Poczucie własnej wartości i wiara w siebie to dwie różne rzeczy, ale są ze sobą związane. Jeśli ktoś ma zdrowe poczucie własnej wartości to rzadko cierpi na brak wiary w siebie, lecz w drugą stronę to nie działa. Jeżeli dziecko o dobrze rozwiniętym poczuciu własnej wartości chce nauczyć się grać na fortepianie, a odkryje, ze nie ma zdolności muzycznych- zareaguje na to w sposób zrównoważony, nie załamie się, tylko wyciągnie z tego wnioski. Natomiast osoba o niskim poczuciu własnej wartości w takiej sytuacji powie: W niczym nie jestem dobry! Całe to niepowodzenie uzna za negacje własnej tożsamości.

Trudno jest nauczyć się komuś czegoś nowego kiedy uważa, że do niczego się nie nadaje. Nie ma nic złego w budowaniu czyjejś wiary w siebie, jednak wzmacnianie wiary w siebie nie doprowadzi do zbudowania poczucia własnej wartości. To jak zdolni się czujemy nie podnosi naszej samooceny.

Wiara w siebie wzrasta wraz z jakością naszych osiągnięć. Wystarczy tylko wyrazić obiektywną opinie o czyichś umiejętnościach. Znowu na poczucie własnej wartości wpływają dwa doświadczenia: kiedy osoba najważniejsza w naszym życiu nas dostrzega i akceptuje takim, jakim jesteśmy oraz kiedy czujemy, że jesteśmy cenieni przez innych za to jacy jesteśmy.

Dziecko przede wszystkim ma potrzebę bycia zauważonym, zanim jeszcze nauczy się wyrażać uczucia za pomocą słów. Znacie te ciągle powtarzające się słowa dziecka przy jakiejś czynności: „Mamo popatrz!”?

Zabawa w życiu dziecka a jego sukces

W życiu warto być kreatywnym, oryginalnym i twórczym. Kreatywnych ludzi bardzo się ceni. To co się wykonuje przede wszystkim powinno cieszyć, nieważne co to jest.

Dla dzieci zabawa i nauka są nierozdzielnymi pojęciami. Dzieci uczą się bawiąc, a często zabawa jest ograniczana do przerw miedzy lekcjami. Dorośli zamiast śledzić ile dziecko codziennie pojmuje nowych, nieoczekiwanych rzeczy, traktują je jak istoty pozbawione zdolności, które trzeba motywować i wspierać w działaniach i nauce.

Neurobiologia wykazała, że aby człowiek mógł trwale zapamiętać wiedzę, muszą być aktywizowane jego ośrodki emocjonalne. Dziecko na które nie jest wywierana presja, materiał zgromadzony podczas wzmożonej aktywności ośrodków emocjonalnych jest zapamiętywany niezwłocznie i trwale. A czym jest zabawa? Zabawa jest właśnie emocją!

Dzieci bawią się, kiedy tylko jest to możliwe. Łączą świat wyimaginowany z życiem realnym. Fantazja dziecka, czyli jego odmienne myślenie jest jedyne w swoim rodzaju. W późniejszym życiu umiejętność ta polega na znajdywaniu licznych odpowiedzi na własne pytania. Odmienne myślenie dziecka jest bezpośrednią drogą do kreatywności, stanowi dar pozwalający znaleźć na zadane pytanie wiele możliwych odpowiedzi.

W testach na dywergencyjne myślenie, czyli myślenie zakładające wiele punktów widzenia i obejmujące liczne możliwości problemu,   dzieci w wieku przedszkolnym osiągają wynik 98%- właściwy geniuszom. Kilka lat później zaledwie 32%, a wieku trzynastu piętnastu lat 10% , a u dorosłych jest to 2%. Wszyscy mamy tą zdolność, ale jak widzimy- gdzieś się zatraca.

Motywacja i wartości w osiąganiu sukcesu

My, dorośli i rodzice, przede wszystkim powinniśmy się skupić na wspieraniu wrodzonej motywacji dziecka do odkrywania i poznawania świata. Dziecko na wrodzoną potrzebę bycia użytecznym i pomocnym, stawania się lepszym i rozwijania siebie oraz decydowania o sobie. Warto byśmy uwierzyli w jego potencjał i kompetencje i zaprzestali chęci ciągłego „naprawiania”. Dzięki budowaniu dobrej i wspierającej relacji budujemy fundament prawidłowego rozwoju dziecka, jego zasobów psychicznych, a w tym motywacji wewnętrznej.

Każde dziecko ma talent. Rozwijanie swoich uzdolnień motywuje je do dalszej pracy i daje satysfakcję z działań. Tak więc wartości jakie przekazujemy naszemu dziecku wyznaczają kierunek jego działań, bo są one pewnego rodzaju drogowskazem w naszym życiu. Znając swoje wartości i realizując je w codziennym życiu, czujemy się szczęśliwsi i bardziej spełnieni.

Dobrze abyśmy byli dla nich inspiratorami, czyli osobami troskliwymi i akceptującymi, wspierającymi i zaangażowanymi, wymagającymi i wierzącymi w ich umiejętności oraz dbającymi również o swój rozwój, aby zarażać je pasją.

Czy sukces naszego dziecka zależy od jego talentu?

Jedni z nas uważają, że nasze cechy osobiste, jak inteligencja i talent, są wrodzone, ustalone raz na zawsze i nie mogą się zmienić. Takie osoby łakną sukcesu, bo to potwierdzałoby ich talent czy inteligencję. Najchętniej odnoszą go bez wysiłku, a nawet najmniejsza porażka będzie dla nich dowodem na brak talentu. Wtedy winę za to zrzucają na innych i szukają wymówek. Nie przyznają się do błędów i ich nie naprawiają. Kiedy jakaś sytuacja czy zadanie staje się zbyt trudne, nagle tracą zainteresowanie.

Natomiast istnieje coś, co nazywa się nastawieniem rozwojowym. Osoby o takim nastawieniu są przekonane, że cechy charakteru można rozwijać dzięki pracy. Możemy się zmieniać i doskonalić, jeśli tylko odpowiednio się do tego przyłożymy. Sukces według tych osób polega na ciągłej pracy nad sobą. Zgodnie z tym podejściem zawsze można być mądrzejszym, zdolniejszym niż teraz i nauczyć się rzeczy, których nie potrafisz, bo wszystko jest w Twoich rękach.

Zadaniem rodziców jest zbudowanie odpowiedniego nastawienia u dziecka. Jednak w pierwszej kolejności to my sami powinniśmy takie mieć, aby mogło od nas czerpać wzór.

 

Przychodzimy na świat z ogromnym potencjałem. Dzieci mogą nauczyć się wszystkiego i stać się wszystkim, tylko my dorośli im na to pozwólmy i pamiętajmy, że dziecko jest na swój sposób genialne w sferze, która budzi jego zachwyt. Dostrzegajmy i ceńmy indywidualność dziecka.

 

Źródła:

  • J. Juul „Twoje kompetentne dziecko”
  • A. Stern „Zabawa. O uczeniu się, zaufaniu i życiu pełnym entuzjazmu”
  • J. Steinke-Kalembka „Dodaj mi skrzydeł. Jak wspierać motywację wewnętrzną dziecka?”


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *